Uncategorized


ഒരു ബാലന്‍.
അവന്‍ ഒരു നാള്‍ രാവിലെ നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. കുറച്ചു ദൂരം നടന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ഒരു ചായക്കട കണ്ടു. അവനു ഒരു ചായ കുടിക്കണം എന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ ചായക്ക്‌ പത്തു രൂപയായിരുന്നു വില. കൈയില്‍ ക്യാഷ് ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ അവന്‍ തിരിച്ചു നടന്നു.

പിറ്റേന്നും അവന്‍ നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. ഇത്തവണ അവന്‍ ടെന്‍ മണീസ് കൈയില്‍ കരുതിയിരുന്നു. ചായക്കടിയില്‍ എത്തി അവന്‍ ചായ കുടിച്ചു. അപ്പോള്‍ അവന്‍ അവിടെ വെച്ചിരുന്ന ചൂട് വട ശ്രദ്ധിച്ചു. വടയ്ക്ക് ടെന്‍ മണീസ് വേണം. പിന്നേം കൈയില്‍ ക്യാഷ് ഇല്ല.

അടുത്ത ദിവസവും അവന്‍ നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. ഇത്തവണ കൈയില്‍ ട്വെന്റി മണീസ് കരുതിയിരുന്നു. ചായക്കട എത്തി. അവന്‍ ചായയും വടയും കഴിച്ചു. മുഖത്ത് വിജയ ഭാവം. അവന്‍ കുറച്ചു ദൂരം കൂടെ നടന്നു. അതാ അവിടെ ഒരു കടയില്‍ പൊട്ടറ്റോ ചിപ്സ് പാക്കെറ്റ് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. ടെന്‍ മണീസ് ഒണ്‍ലി. പിന്നേം കൈയില്‍ ക്യാഷ് ഇല്ല.

അടുത്ത ദിവസം അവന്‍ തെര്‍ട്ടി മണീസുമായി നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. ചായയും വടയും ചിപ്സും കഴിച്ചു. കുറച്ചു ദൂരം കൂടി നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു നല്ല തട്ട് കട. അവിടെ നല്ല ചൂട് ദോശയും ചമ്മന്തിയും. എന്ത് ചെയ്യും. അവനു കാര്യം മനസ്സിലായി.
എത്ര രൂപ എടുത്താലും തികയുന്നില്ല.

അവന്‍ തന്റെ പ്രശ്നം അച്ഛനോട് അവതരിപ്പിച്ചു.

” ഡോണ്ട് വറി മൈ സണ്‍. ഇതാ thousand മണീസ്. ഇനി ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകില്ല,” എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു ആയിരം രൂപ നോട്ട് എടുത്തു കൊടുത്തു.

അടുത്ത ദിവസം ബാലന്‍ സ്റ്റൈലില്‍ തൊപ്പിയും കൂളിംഗ്‌ ഗ്ലാസ്സും ഒക്കെ വെച്ച് നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. ചായക്കടയില്‍ ചെന്നു രണ്ടു ചായയും മൂന്ന് വടയും കഴിച്ചു. എന്നിട്ട് പൈസ വെച്ച് നീട്ടി.

ചായക്കടക്കാരന്റെ മുഖം ചുവന്നു. “രാവിലെ വന്നിരിക്കുന്നു ചില്ലറയും ഇല്ലാതെ. പോയി വീട്ടില്‍ ചെന്നു ചില്ലറ എടുത്തു കൊണ്ട് വാ.”

ബാലന്‍ ആത്മക്ലാമേശനായി വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. അച്ഛനോട് വീണ്ടും കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു. അച്ഛന്‍ അവനെ അകത്തേക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. പുസ്തക ഷെല്‍ഫില്‍ നിന്ന് ഭഗവദ് ഗീതയും ബൈബിളും ഖുറാനും എടുത്തു കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു :
“ഇനി നിനക്ക് ഇതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്ക് നല്‍കാനില്ല മകനെ. നീ എന്നോട് ക്ഷെമിക്ക.”

—————————————————————————
ഗുണപാഠം?????

Advertisements

വിറങ്ങലിച്ച മനസ്സോടു കൂടി ഞാന്‍ കുമ്പസരിക്കുവാനായി നടന്നു കയറി. അവിടെ അതാ അച്ഛന്‍ കുമ്പസാരക്കൂട്ടില്‍ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്നു. അലങ്കരിച്ച കുരിശുമേടയുടെ, കര്‍ത്താവിന്റെ ദിവ്യ രൂപത്തിന്റെ സാമീപ്യത്തില്‍ എന്‍റെ കുമ്പസാരം അനിര്‍ഗ്ഗളം പ്രവഹിച്ചു തുടങ്ങി…

ഞാന്‍ : “അച്ചോ ഞാന്‍ ജീവിതത്തില്‍ ഒത്തിരി തെറ്റുകള്‍ ചെയ്തച്ചോ.”

അച്ഛന്‍ : “സാരമില്ല മകനെ. തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യന്‍റെ പ്രകൃതമാകുന്നു. ആട്ടെ നീ എന്തൊക്കെ തെറ്റുകള്‍ ആണ് ചെയ്തത്? ”

ഞാ.: “അച്ചോ ഞാന്‍ ടിനുവിന്റെ ആല്‍ബത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു സ്റ്റാമ്പ്‌ അടിച്ചു മാറ്റിയച്ചോ.”

അ.:” സാരമില്ല. കര്‍ത്താവിന്റെ ത്യാഗത്താല്‍ നിന്റെ തെറ്റുകള്‍ പൊറുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആട്ടെ നീ വേറെന്തു തെറ്റ് ചെയ്തു?”

ഞാ..” ബിനു നോട്ടെഴുതാന്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ കെമിസ്ട്രി നോട്ടു കൊടുത്തില്ലച്ചോ.”

അ.:” സാരമില്ല. കര്‍ത്താവിന്റെ ത്യാഗത്താല്‍ നിന്റെ തെറ്റുകള്‍ പൊറുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആട്ടെ നീ വേറെന്തു തെറ്റ് ചെയ്തു?”

ഞാ. “മിനു എന്നോട് ഫിസിക്സില്‍ സംശയം ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തെറ്റുത്തരം പറഞ്ഞു കൊടുത്തച്ചോ.”

അ.:” സാരമില്ല. കര്‍ത്താവിന്റെ ത്യാഗത്താല്‍ നിന്റെ തെറ്റുകള്‍ പൊറുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആട്ടെ നീ വേറെന്തു തെറ്റ് ചെയ്തു?”

ഞാ. “ഇത്രേ ഒള്ളച്ചോ.”

അ.: “ഇപ്പോഴെങ്കിലും നിനക്കിതു പറയാന്‍ തോന്നിയല്ലോ മകനെ.”

ഞാ.:”പറയാതെ പിന്നെന്തു ചെയ്യും അച്ചോ? ഞാന്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് അടിച്ചു മാറ്റിയ സ്റ്റാമ്പ്‌ ഫെയ്ക്ക് ആയിരുന്നു.വേറൊരു നോട്ടു നോക്കി പഠിച്ച ബിനു എന്നെക്കാള്‍ വളരെ കുറവ്  മാര്‍ക്ക്‌ ആണ് വാങ്ങിയതച്ചോ. ഞാന്‍ നോട്ടു കൊടുത്താലും അവന്‍ നല്ല മാര്‍ക്ക്‌ വാങ്ങില്ലായിരുന്നു. മിനു സംശയം ചോദിച്ച ഫിസിക്സ് ചോദ്യം പരീക്ഷയ്ക്കും വന്നില്ല. മൂന്നിടത്തും ഞാന്‍ പ്ലിംഗ് ആയതു മിച്ചം. ഇനിയെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ അത് ശെരിയായി ചെയ്യാന്‍ കര്‍ത്താവ്‌ അനുഗ്രഹിക്കണം.”

 

അന്നു വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ പതിവിലും നേരത്തെ ശംഖുമുഖം ബീച്ചിലേക്ക് പോയി. ഏകദേശം അഞ്ചു മണിയോടെ ബീച്ചിലെത്തി. അവിടെ പതിവു കാഴ്ചകള്‍ എന്നെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു; പട്ടം വില്പ്പനകാരന്‍, ഐസ് ക്രീം കച്ചവടക്കാര്‍, സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗായകന്‍ പിന്നെ സോപ്പുകുമിളക്കാരന്‍. അല്പം വെയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും എനിക്കും മുമ്പേ കുറെ പേര്‍ അവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

എന്‍റെ ശ്രദ്ധ സോപ്പുകുമിളക്കാരനിലേക്കായി.  ഏതാണ്ട് പതിനെട്ടു വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന യുവാവ്. അയാളുടെ കൈയില്‍ ഒരു കുഴലുണ്ട്. അതിന്റെ അറ്റത്തില്‍ ഒരു വയറും. കുഴലിനുള്ളില്‍ സോപ്പുവെള്ളമാണ്. ആ വയര്‍ കുഴലില്‍ മുക്കി എടുത്തു കാറ്റത്ത്‌ വീശുമ്പോള്‍ കുമിളകള്‍ അങ്ങനെ വരവായി. കുമിളകള്‍ കാണാന്‍ നല്ല ഭംഗിയാണ്. അയാളുടെ അടുത്ത്  കുട്ടികള്‍ എത്തുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അവരുടെ നേര്‍ക്ക്‌ കുമിളകള്‍ ഊതി വിടും. അത് കണ്ടു കുട്ടികള്‍ അത് വാങ്ങാന്‍ നിര്‍ബന്ധം പിടിക്കും. അതാണ്‌ അയാളുടെ ബിസിനസ്‌ ട്രിക്ക്.

മൊത്തം അയാളുടെ കൈയില്‍ നാല്പതു കുഴലുകള്‍ കാണും. കൂടെ പത്തു ഗിറ്റാറും. ഇരുട്ടായാല്‍ പിന്നെ കുമിളകള്‍ക്ക് ഡിമാണ്ട് ഇല്ല. അപ്പോഴും വല്ലതും വില്‍ക്കെണ്ടേ?

ഒരു അഞ്ചേമുക്കാല്‍ ആയപ്പോള്‍ അവിടേക്ക് ഒരു കൂട്ടം പെണ് കുട്ടികള്‍ എത്തി. ഏതാണ്ട് ബി ടെക് പ്രായം. അവര്‍ അഞ്ചു പേരുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് പതിവിലും അല്പം വേറിട്ട ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. സാധാരണ ഫാമിലി ആയിട്ടാണ് ആള്‍ക്കാര്‍ വരിക. അല്ലെങ്കില്‍‍ പയ്യന്മാര്‍ ആയിരിക്കും വരിക. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇങ്ങനെ കൂട്ടത്തോടെ വരുന്നത് ഞാന്‍ ആദ്യമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. എന്‍റെ ശ്രദ്ധ അവരിലേക്കായി.  അവരില്‍ രണ്ടും പേര്‍ പാന്‍റും ടോപ്പുമാണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. ബാക്കിയുള്ളവര്‍ ചുരിദാറും. ഒരാള്‍ പാന്‍റ്സ് അല്പം കേറ്റിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ ഭംഗിയുള്ള പാദസരം നന്നായി കാണുന്നു.

പെട്ടെന്ന് അവരുടെ നേര്‍ക്ക്‌ കുറെ കുമിളകള്‍ കാറ്റില്‍ വന്നെത്തി. പതിവിലുമധികം കുമിളകള്‍. ഞാന്‍ സോപ്പുകുമിളക്കാരനെ നോക്കി. അയാള്‍ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ആ പെണ്‍കുട്ടികളെ നോക്കുകയായിരുന്നു. പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ആകട്ടെ കുമിളകള്‍ പൊട്ടിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. അവര്‍ അയാളെ ശ്രദ്ധിച്ചോ എന്തോ. അപ്പോള്‍ അവിടെ വീശിയടിച്ച കാറ്റ് ആ കുമിള വില്പനക്കാരനെ ഒന്ന് തോട്ട് തലോടിപ്പോയി. ആ ഒരു നിമിഷം. അതിനു ശേഷം അയാള്‍ തന്‍റെ പതിവു വ്യാപാരത്തില്‍ ഏര്‍പെട്ടു. ഞാനാകട്ടെ ആ പെണ്‍കുട്ടികളെ നോക്കിയിരിപ്പായി..

അന്നു വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ പതിവിലും അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു. രണ്ടു വര്‍ഷമായി ഞാന്‍ തൊഴില്‍ അന്വേഷണം തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇടയ്ക്ക് ചില ചെറിയ ജോലികള്‍ ചെയ്തിരുന്നു. അതായിരുന്നു ആകെ ആശ്വാസം. ഒന്ന് സംസാരിക്കാന്‍ ആളില്ല. സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഒക്കെ ദൂരെയാണ്. ഇടയ്ക്ക് ഫോണ്‍ ഭാഷണമുണ്ടെങ്കിലും സംസാരിക്കാന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ തന്നെ കുറവാണ്. ആരും അധികം ഇങ്ങോട്ടും വിളിക്കാറില്ല. ഉള്ളില്‍ സ്വരുക്കൂട്ടിയ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പതിവിലും ഉച്ചത്തില്‍ എന്നോട് സംവദിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ജൈവ കൃഷി, ആയുര്‍വേദം, കെമിക്കല്‍ വസ്തുക്കള്‍ക്ക് പകരം ഉപയോഗിക്കാന്‍ പ്രകൃതി ദത്ത വസ്തുക്കള്‍, ഫ്രീ വിദ്യാഭ്യാസം, അങ്ങനെ പല പല ആശയങ്ങള്‍. എല്ലാത്തിനും മുതല്‍ മുടക്ക് വേണം. അതാണ്‌ പ്രശ്നം. ചില സന്നദ്ധ സംഘടനകളെ മുട്ടി നോക്കി. ഒന്നില്‍ നിന്നും മറുപടി ഇല്ല. പതഞ്‌ജലിയുടെ വരവ് എനിക്ക് തെല്ലൊരു ആവേശമായിരുന്നു.

എന്‍റെ ആകെക്കൂടിയുള്ള ആശ്വാസം പതിവു ബീച്ച് ഡ്രൈവുകളായിരുന്നു. അതും ഒറ്റയ്ക്ക്. അവിടെ ചെന്നു കുറച്ചു നേരം സ്വപ്നങ്ങളെ കുറിച്ച് സ്വപ്നം കാണുകയും അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കുറെയായപ്പോള്‍ അതും മടുത്തു തുടങ്ങി. വീട്ടില്‍ യാതൊരു അനക്കവും ഇല്ല. അമ്മ പതിവു ചര്യകളില്‍ വ്യാപൃതയാകുന്നു.

അങ്ങനെ ഇരുന്നു ഭ്രാന്തു പിടിച്ച ഒരു നിമിഷത്തില്‍ ഞാന്‍ പുറത്തേക്കു നടക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. നടത്തം പതിവു റൂട്ടില്‍ ആയിരുന്നു. തളിയല്‍ ഭാഗത്തേക്ക്. കുറച്ചു നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു കട കണ്ടു – സാധനങ്ങള്‍ വാടകക്യ്ക്ക് കൊടുക്കുന്ന കട. അത് ഞാന്‍ മുന്‍പും കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്. ഇത്തവണ എന്തോ ഞാന്‍ അത് കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരു ചെറിയ മുറി. അതില്‍ കുറെ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കസേരകള്‍. ഒരു അലമാര. ഒരു വലിയ വിളക്ക് – ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് നല്‍കുവാന്‍ ആയിരിക്കും. പിന്നെ രണ്ടു വലിയ ഉരുളികള്‍. പിന്നെ ഇത്തിരി പ്ലാസ്റ്റിക്‌ തോരണം – അത്ര മാത്രം. എല്ലാത്തിന്റെയും നടുവില്‍ ഒരു മേശയിട്ട് ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ഇരിക്കുന്നു.
ഞാന്‍ ആ കടയെകുറിച്ചു ചിന്തിച്ചു. വളരെ ചുരുക്കം സാധനങ്ങള്‍. എന്ത് ആള്‍ക്കാര്‍ വരാനാണ്? ഇപ്പോള്‍ വമ്പന്‍ ഹയര്‍ സര്‍വീസ്‌കാര്‍ സ്ഥാപനം നടത്തുന്നുണ്ട്. ഇത്രയും ചെറിയ സ്ഥാപനത്തില്‍ ആര് വരാനാണ്.

ആ പെണ്‍കുട്ടിയും എന്നെ പോലെ ആയിരിക്കും. എത്ര കാലം എന്നു പറഞ്ഞു ഈ കൊച്ചു കടയില്‍ ഇരിക്കും? ഇനിയിപ്പോള്‍ ഈ സ്ഥാപനത്തിന്‍റെ ഉടമയോ മറ്റോ ആണോ? ആ….

ഞാന്‍ തെല്ലു നേരം ആലോചിച്ചു. ആ കടയുടെ നേര്‍ക്ക്‌ നടന്നു. അവിടെയിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു ചോദിച്ചു – “കുറച്ചു നേരം എന്നോടൊപ്പം മിണ്ടിയിരിക്കാവോ? ഞാന്‍ അഞ്ഞൂറ് രൂപ തരാം”. അവിടെ ആ കടയ്ക്കു മുകളില്‍ ഒരു ബോര്‍ഡ് തൂങ്ങി കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു – For hire.

 

സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് മദ്യം എന്തോ വലിയ തെറ്റാണെന്നു ധരിച്ചിരുന്നു. മദ്യപിക്കുന്നവരെ സംശയത്തോടെ കണ്ടിരുന്നു. മഹാകവി ഉള്ളൂര്‍ മദ്യത്തെ ‘കാലനൂരിലെക്കുള്ള മോട്ടോറിന്‍ പെട്രോള്‍ തൈലം’ എന്നു വിശേഷിപ്പിചിട്ടുണ്ടത്രേ! അതും കൂടി കേട്ടപ്പോള്‍ ജീവിതത്തില്‍ മദ്യപിക്കില്ല എന്നു ഉറപ്പിച്ചു. സിനിമയില്‍ മദ്യപിച്ചിട്ടു ബലാല്‍ ചെയ്യുന്ന വില്ലന്‍ ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ചയായിരുന്നു.

 

കോളേജില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ സംഭവം ക്യുരിയോസിറ്റി ആയി. ഒരിക്കല്‍ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ബിയര്‍ ട്രൈ  ചെയ്തു. ഊള ടേസ്റ്റ് . ഇക്കണ്ട കുടിയന്മാര്‍ എങ്ങനെ ഇത് കുടിക്കുന്നു എന്നായി പിന്നത്തെ ചിന്ത. ഈ   ടേസ്റ്റ് അനുഭവം കുറെക്കാലത്തേക്ക് എന്നെ മദ്യത്തില്‍ നിന്ന് അകറ്റി നിര്‍ത്തി. ബി ടെകിനു പഠിക്കുമ്പോള്‍ മദ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകള്‍ ഒന്ന് കൂടി മാറി മറിഞ്ഞു. കൂട്ടത്തിലെ ചില കില്ലാടികള്‍ മദ്യപിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ ഞമ്മക്കും ഒരു ആഗ്രഹം.  എഗൈന്‍ ടേസ്റ്റ് കാരണം ഒരു സിപ്പില്‍ കൂടുതല്‍ കഴിച്ചില്ല. കരളിനെ കുറിച്ചും അല്പം ചിന്ത ഇല്ലാതിരുന്നില്ല.

 

കുറെ കാലത്തിനു ശേഷം ഒരു ദിവസം ഒരു സുഹൃത്തിന്‍റെ ബാച്ച്ലര്‍ പാര്‍ട്ടിക്ക് വൈന്‍ കഴിച്ചു. സാമാന്യം നന്നായി തന്നെ കഴിച്ചു. ഡ്യുപ്പ് സാദനം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. സംഭവം കിക്കായി. ഒരു പുതിയ ഫീലിംഗ് ആയിരുന്നു. സംഭവം സ്റ്റൈല്‍. ചേര്‍ക്കേണ്ട സാദനം ചെര്‍ത്തടിച്ചാല്‍ ടേസ്റ്റ് ഒരു കുഴപ്പമല്ലെന്ന് കണ്ടെത്തി. ഇനി മുതല്‍ ഇത് ഒരു സ്ഥിരം പരിപാടി ആക്കിയാലോ എന്നു തോന്നി. പക്ഷെ അപ്പോള്‍ വില്ലനായി വന്നത് കാശായിരുന്നു. അങ്കമാലി എയര്‍ ലിങ്ക് കാസില്‍ ബാര്‍ ഹോട്ടലില്‍ പല കുറി കൂട്ടുകാര്‍ക്കൊപ്പം പോയപ്പോഴും പൊറോട്ട ഗോബി മഞ്ചൂരിയനില്‍ ഒതുക്കി.

 

കാലത്തിന്‍റെ നിലയ്ക്കാത്ത ഒഴുക്കില്‍ ജീവിതത്തിന്‍റെ നഗ്ന സത്യങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഇനി മുതല്‍ അല്പം സ്മാള്‍ അടി തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോള്‍ ദാ വരുന്നു മദ്യ നിരോധനം!! 3-സ്റ്റാര്‍ വരെയുള്ള ബാറുകളില്‍ ഇനി മദ്യമില്ല. ബിയര്‍ വൈന്‍ മാത്രം. ഈ സുധീരന്‍ മദ്യ നിരോധനം പ്രസംഗിച്ചത് മനസ്സിലാക്കാം. വിവരമുള്ള ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി അത് എന്തുകൊണ്ട് നടപ്പിലാക്കി എന്നു എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും പിടി കിട്ടുന്നില്ല. എന്തായാലും ഞാന്‍ പ്ലിംഗ് ആയി. ഇനിയിപ്പോള്‍ സ്മാള്‍ അടിക്കണമെങ്കില്‍ 4 സ്റ്റാര്‍-ഇല്‍ പോകണം. അത്രയും കാശു മുടക്കി വെള്ളമടിക്കാന്‍ മിഡില്‍ ക്ലാസിനെ കിട്ടില്ല.

 

അങ്ങനെ യുധിഷ്ഠിരനും ദുര്യോധനനും പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ എത്തി. അവര്‍ വിദ്യാധിരാജ സ്കൂളിലായിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നത്. ഒരുമിച്ചു ഒരു ക്ലാസ്സില്‍. അവര്‍ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. പത്താം ക്ളാസ്സില്‍ അവര്‍ക്ക് ചെക്ക്‌ ലിസ്റ്റ് എന്നൊരു ഏര്‍പ്പാട് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ദിവസവും നമ്മള്‍ എത്ര മണിക്ക് എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നു, എത്ര നേരം പഠിക്കുന്നു എത്ര നേരം കളിക്കുന്നു എത്ര നേരം വിശ്രമിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ രക്ഷിതാക്കള്‍ നോക്കി എഴുതി ഒപ്പിട്ടു കൊടുക്കണം. സ്കൂളില്‍ ടീച്ചര്‍ അത് എന്നും പരിശോധിക്കും. ധര്‍മിഷ്ഠനായ യുധിഷ്ഠിരന്‍ എന്നും ചെക്ക്‌ ലിസ്റ്റ് സ്വയം കൃത്യമായി പൂരിപ്പിച്ചു പിതാവിന്‍റെ ഒപ്പുമായി സ്കൂളില്‍ പോകും. ചെക്ക്‌ ലിസ്റ്റ് പ്രകാരം ഒരു കുട്ടി കാലത്ത് നാലരക്ക് പഠിച്ചു തുടങ്ങണം.  യുധിഷ്ഠിരന്‍ എന്നും നാലേ കാലിനു അലാറം വെച്ച് എഴുന്നേല്‍ക്കും. ഉറക്കച്ചുവടോടെ പുസ്തകത്തിന്‌ മുന്നില്‍ ഇരിക്കും. സ്കൂളില്‍ എത്തി കുറച്ചു നേരം കഴിയുമ്പോള്‍ ദുര്യോധനനും എത്തും. അവര്‍ സൗഹൃദം പങ്കു വെക്കും. കഴിവിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ ഒപ്പത്തിനൊപ്പമായിരുന്നെങ്കിലും മാര്‍ക്കിന്റെ കാര്യത്തില്‍ യുധിഷ്ഠിരന്‍ ഒരു പടി മുന്നിലായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം. യുധിഷ്ഠിരന്‍ ക്ലാസ്സില്‍ എത്തി. അല്‍പനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അതാ ദുര്യോധനന്‍ കൂളായി ക്ലാസ്സില്‍ വരുന്നു. യുധിഷ്ഠിരന്‍ ദുര്യോധനനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ദുര്യോധനന്‍ തിരിച്ചും. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓര്‍ത്ത പോലെ ദുര്യോധനന്‍ ബാഗ്‌ തുറന്നു ഒരു ബുക്ക്‌ പുറത്തെടുത്തു. ബുക്കിന്റെ ഉള്ളില്‍ നിന്ന് ചെക്ക് ലിസ്റ്റ് എടുത്തു പൂരിപ്പിച്ചു ഒപ്പിട്ടു. യുധിഷ്ഠിരനു തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല.. എന്താണ് ദുര്യോധനന്‍ ചെയ്യുന്നത്? അവനു നരകങ്ങളെ പേടിയില്ലേ? ഇതാണോ ഒരു വിദ്യാര്‍ഥി ചെയ്യേണ്ടത് ?  യുധിഷ്ഠിരന്‍ ഞെട്ടലോടെ ദുര്യോധനനെ നോക്കി. യുധിഷ്ഠിരന്‍റെ മനസ്സ് വായിച്ചറിഞ്ഞ ദുര്യോധനന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു “ഞാന്‍ ഇത് വരെ ഈ സാധനം വീട്ടുകാരെ കാണിച്ചിട്ടില്ല. എന്തിനു വെറുതെ അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു ? ”

യുധിഷ്ഠിരന്‍ ചുറ്റും നോക്കി. അതാ ദുശ്ശാസനനും ദുര്‍മുഖനും ദുര്‍മദനും ദുഷ്കര്‍ണനും ദുര്‍ധരനും ഒക്കെ ചെക്ക് ലിസ്റ്റ് ബാഗില്‍ നിന്നെടുത്തു ഒപ്പിടുന്നു ……

  1. (മഹിഷാസുരന്റെ പ്രതിയോഗി എന്ന ഭക്തി ഗാനത്തിന്റെ ഈണത്തില്‍) മഹാദേവ ഹോട്ടല്‍ മുതലാളി, അടിയന്റെ സ്വന്തം തങ്കൂട്ടന്‍ ചേട്ടന്‍.               തരുമോ ചായ തരുമോ , മധുരം കുറച്ചിട്ടൊരു ചുടു ചായ ??
  2. (അക്കരെക്കു യാത്ര ചെയ്യും സിയോണ്‍ സഞ്ചാരി എന്ന ഗാനത്തിന്റെ ഈണത്തില്‍)                                                                                       കിഴക്കെക്കോട്ടയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യും തളിയാല്‍ നിവാസി, വിശപ്പിനേം ദാഹത്തേം ഭയപ്പെടേണ്ട. വിശപ്പിനേയും ദാഹത്തേയും മാറ്റുവാന്‍ കെല്‍പുള്ളോന്‍ തങ്കൂട്ടന്‍ ചേട്ടന്‍.

 

Next Page »